ای آنکه مرا برده ای از یاد، کجایی؟ بیگانه شدی، دست مریزاد، کجایی؟ دردام توام، نیست مرا راه گریزی من عاشق این دام و تو صیاد کجایی؟ محبوس شدم گوشه ی ویرانه ی عشقت آوار غمت بر سرم افتاد،کجایی؟ آسودگی ام،

دزدیده می بینم ترا شوق تو دارم درخفا چون سایه دنبال توام وه که نمی بینی مرا پنهان کنم خود را زتو ای ماه تاب روشنا چون زورقی تنها شدم ( دریای بی پایاب